De volgende stap

Ik heb niet een hele beste week achter de rug. De eerste aanvaring met Nepalese bureaucraten was niet heel plezant. We hebben ons moeten registreren bij het Ministerie van Industrie. Daar liep niet soepel. Als zij helemaal moeilijk zouden gaan doen, hadden we nog drie andere ministeries af moeten gaan en misschien niet eens kunnen starten. Om dat te voorkomen hebben we een advocaat ingeschakeld om te informeren wat er precies gedaan moest worden. Dat liep minder goed dan verwacht.

We kregen al snel het bericht dat ze gewoon geld wilden. Iets wat hier niet heel vreemd is. Echter vroegen ze 50.000 Rs, een kleine € 500. Dat is voor hier een erg groot bedrag. Helemaal gezien officieel het bedrijf wordt opgericht door Uttam en Sunil. De advocaat zou gaan onderhandelen om te kijken of het bedrag naar beneden bijgesteld kon worden. Ik verwachtte uiteindelijk op een 20.000 Rs uit te komen. Dat gebeurde echter niet. Ze bleven volhouden dat ze toch echt 50.000 Rs wilden ontvangen.

Uiteindelijk hebben we betaald, maar het zat me niet lekker. Helemaal niet toen Sunil vertelde dat de bureaucraten bijzonder vrolijk waren nadat ze het geld hadden ontvangen. Er hing een uitgelaten stemming op het bureau. Te uitgelaten. Ik denk daarom dat het ergens mis is gegaan en ben nog eens alle stappen afgegaan.

Nadat wij de advocaat ons verhaal hadden verteld, heeft hij dit overgedragen aan één van zijn medewerkers. Die heeft weer een mannetje geregeld met goede contacten binnen het Ministerie van Industrie. Ik verwacht dat één van de drie (of misschien alle drie) verteld hebben dat er 'een buitenlander' bij betrokken was. Ik wordt hier gediscrimineerd als de pest. Zodra mensen mij zien, schiet de prijs omhoog. Of het nu bij de supermarkt is, of bij het omkopen van bureaucraten. Ik denk daarom dat ze bewust de prijs niet naar beneden hebben gebracht, omdat ze dachten dat ik het wel kon en zou betalen. Uiteindelijk hebben ze daar gelijk in gekregen. Goed voor hen. Maar zaken doen we niet meer via dat advocatenkantoor.

Het belangrijkste is dat we nu in ieder geval wel de documenten hebben die we nodig hadden. We kunnen verder. Sushil gaat nu beginnen met het aanmelden van mij als buitenlandse investeerders. Ook hebben we nu voldoende documenten om een bankrekening te openen. Dat biedt natuurlijk mogelijkheden.

Vanmiddag hebben we een afspraak met de architect. Hij heeft eindelijk alle prijzen berekend. We zullen nog wat onderhandelen, maar vandaag of morgen weten we in ieder geval hoeveel de bouw ons gaat kosten. Die kosten kunnen we opnemen in een nieuwe investeringsberekening en op naar de bank! We gaan kijken of we een lening kunnen krijgen met onze eigen zaak (nog te bouwen) als onderpand. In totaal heb ik hier 22 banken op een lijst staan. Hopelijk is in ieder geval eentje zo gek om onze droom te financieren. Let's go!

Wachten

De laatste paar dagen heb ik iets moeten doen, waar ik niet echt aan gewend ben: stilzitten en wachten. Alles is zo goed als geregeld, maar voor we met de volgende stap kunnen beginnen is het gewoon even afwachten.

Sushil is nog druk in onderhandeling met twee medewerkers van het Ministerie van Industrie. Zij hebben eergisteren aangegeven graag 25.000 roepie per persoon te ontvangen. Het is niets meer dan ordinair afpersen. Corruptie ten top. Als wij 50.000 roepie aftikken, krijgen wij onze papieren en kunnen we weer verder. Dat is echter wel een krappe €500,-. Geen kattenpis. Sushil is daarom nog met ze in onderhandeling om dat bedrag naar beneden te krijgen. Ook heb ik nog een vriend hier die iemand kent binnen een anti-corruptie apparaat. Daar kleven echter ook weer risico's aan. Als we hen beschuldigen en de anti-corruptie mensen niets kunnen bewijzen, gaan ze ons helemaal het leven zuur maken. Nog even afwachten dus.

Daarna kunnen we wel verder met de laatste paar stappen voor het registratieproces van ons bedrijf. Als dat eindelijk helemaal achter de rug is, gaan we op zoek naar een bank die ons een lening wil geven voor de bouw. Dat gesprek zal een stuk soepeler verlopen als we inderdaad geregistreerd staan.

Voor de bouw is de architect druk bezig met onze plannen. De blauwdruk is zo goed als klaar en hij nu aan het berekenen hoeveel hij van wat nodig heeft en wat dat geintje allemaal zal gaan kosten. Waarschijnlijk belt hij morgen of donderdag. Als we die plannen hebben gezien, kunnen we de beslissing nemen met welke architect we zullen gaan werken. Ook bij Civil Trade Centre kunnen ze dan beginnen met het slopen van de muren die we niet nodig hebben. Daar zullen ze ook weer een dag of 10 mee bezig zijn.

Dat geeft ons mooi de tijd om verder te zoeken naar de broodnodige financiën. We komen steeds dichterbij, maar zin er nog niet. Zoals gezegd gaan we op zoek naar een bank die ons een lening wil verschaffen. Verder zin er nog vier serieuze investeerders overgebleven. Eén denkt nog na, twee zijn vrienden aan het verzamelen om misschien gezamelijk te investeren en de laatste heeft ook de plannen van de architect nodig om geld van zijn bank te krijgen. Druk, druk, druk, maar toch nog even afwachten.

Corruptie voor beginners

Dames en heren, welkom bij de korte cursus corruptie voor beginners. Deze cursus bestaat uit twee delen. In het eerste deel zullen wij het 'corrupt doen' behandelen. Stap voor stap wordt uitgelegd hoe u zoveel mogelijk uit uw baan kunt halen. Het tweede deel van deze cursus bestaat uit het tegengaan van corruptie. Wij wensen u veel succes tijdens deze eerste les.

Deel 1: corrupt doen

Wij zullen deze cursus aftrappen met het corrupt doen. Als u corrupt wil worden is een positie binnen een overheidsorgaan naar keuze een prima werkplek. Het maakt niet uit of u een hoge of lage positie bekleed: corrupt doen kan overal. De hoeveelheid geld die met corrupt zijn te verdienen valt, is wel positief gecorreleerd met de hoogte van uw positie.

Voor deze cursus zullen wij een positie binnen het ministerie van industrie als voorbeeld nemen. In uw functie zal u nieuwe ondernemers begeleiden in het opstarten van hun bedrijf. U moet met hen in gesprek over hun bedrijfsvoering om hen zo van de juiste registratiedocumenten te voorzien. Wat deze positie een mooi uitgangspunt voor corrupt doen maakt, is dat de nieuwe ondernemers van u afhankelijk zijn. Zonder de documenten die u verschaft, kunnen zij namelijk niet verder in hun registratieproces. Dit feit kunt u ten volle uitbuiten.

Hoe moet u in dit geval te werk gaan? Hiervoor zijn verschillende strategieën te volgen. Een effectieve strategie is de aloude 'good cop, bad cop'. Deze strategie impliceert dat u hiervoor met z'n tweeën moet zijn, maar u kan dit ook met gemak alleen af.

Stap 1 begint bij de aanmelding. Als de jonge ondernemers zich bij uw bureau meldt met een nieuw project waar zij toestemming voor nodig hebben, brand u hen tot aan de enkels af. Ruzie zoeken is helemaal effectief, helemaal als ze makkelijk bijten. Hierna dreigt u met het doorsturen naar nog twee of drie overheidsorganen, wat hen veel tijd (en ongetwijfeld ook extra steekpenningen) zal kosten. Maakt u zich geen zorgen als de jonge ondernemers enigszins geschrokken en onverrichter zake het pand verlaten; ze hebben u immers nodig en zullen binnen onafzienbare tijd terugkomen.

Stap 2: Tijdens de tweede ontmoeting hebben de jonge ondernemers waarschijnlijk hulp ingeroepen van een derde partij. Deze zijn over het algemeen beter geïnformeerd over de reguliere gang van zaken. Laat hen het verhaal opnieuw doen en laat blijken dat de ruzie van de vorige ontmoeting op een misverstand berust. Teken echter nog geen papieren.

Stap 3: Als de jonge ondernemers bellen voor een derde afspraak, plan deze dan buiten de deur. U wilt namelijk niet door uw leidinggevende gesnapt worden bij het aannemen van steekpenningen. U loopt dan de kans te worden ontslagen, of erger: zij zullen een deel van de steekpenningen opeisen. Laat de derde afspraak ook het liefst buiten kantooruren plaatsvinden. Niet alleen maakt dit duidelijk wat uw intenties zijn, maar misschien kunt u er ook nog een gratis etentje uitslepen.

Stap 4: Laat voor de show de jonge ondernemers voor een derde keer hun verhaal doen. Neem onopvallend onder te tafel de envelop aan en nodig hen de volgende dag voor een laatste keer uit op uw kantoor. U kunt dan met een gerust hart de papieren ondertekenen en opzoek naar uw volgende 'project'.

Deel 2: wat kunt u tegen corruptie doen?

Geen kut.

Gelukkig nieuwjaar!

Iedereen een heel gelukkig 2070 gewenst!

Hiccups

Dat alles niet soepel zou blijven gaan, was te verwachten. En de eerste hobbels hebben we nu echt te pakken. Het registreren van een bedrijf in Nepal is al moeilijk zat en wordt niet makkelijker als er schoonheidsfoutjes gemaakt worden.

Sushil, degene die alle officiële documenten voor ons maakt, heeft een paar kleine foutjes gemaakt in de oprichtingsakte. Daarin staat een lijst met doelen. Hij heeft deze omschreven als het 'verkopen van', terwijl wij eigenlijk niets verkopen, maar een dienst aanbieden. Dit blijkt nu echter redelijk grote gevolgen te hebben. Zo zijn Uttam en Sushil eergisteren weg gestuurd bij het Ministerie van Industrie. Het was het niet duidelijk wat wij nou precies gingen verkopen. Dat Sushil nogal op de zenuwen van de grote meneer daar begon te werken, hielp ook niet.

Gelukkig is er Raju nog. Raju ken ik al jaren in de tijd dat hij nog administrator van DNC was. Daar heb ik jaren geleden vrijwilligerswerk gedaan en ga ik nog steeds eens in de zoveel tijd langs. Raju heeft destijds zijn baan opgezegd en is notaris geworden. Inmiddels heeft hij alle papieren behaald, heeft hij zijn eigen praktijk opgezet en lijkt hij van onschatbare waarde te worden.

Na het debacle van dinsdag hebben we Raju even gebeld om hulp te vragen. Hij kent onze plannen en was verbaasd dat we überhaupt bij het Ministerie van Industrie terecht waren gekomen. Vanochtend zijn we met een kopie van al het papierwerk bij hem langs gegaan. Hij kwam er al snel achter waar de fout zat: 'verkopen' in plaats van 'aanbieden'.

Volgens Raju is er nog geen man overboord. We moeten een notulen maken van een bestuursvergadering waarin vermeld wordt dat er een fout is gemaakt in de oprichtingsakte. Zodra deze ondertekend is, kunnen we met onze eigen notulen terug naar het kantoor van de 'Company Register' om deze fout te herstellen. Dan met het nieuwe document weer terug naar het Ministerie van Industrie om daar alleen toestemming te vragen om de apparatuur in te voeren.

Klinkt het allemaal een beetje omslachtig? Het wordt nog erger... Volgens Raju moeten we namelijk ook nog een tweede bedrijf oprichten. In de doelstellingen van Kings of Entertainment staat namelijk niet dat we ook voedsel gaan verkopen. Dit kan er ook niet bijgezet worden, gezien dat een geheel andere doelstelling is dan het aanbieden van entertainmentspellen. Kort samengevat: willen wij onze spelers na het spelen ook een colaatje aan kunnen bieden, moeten we een tweede bedrijf op richten; een restaurant. Dit restaurant krijgt dan een pachtovereenkomst met het eerste bedrijf en een contract over wat er met de winst gedaan wordt. Welkom in Nepal, welkom in het land van de bureaucratie!

Vol aan de bak

Ik ben m'n bed weer uit en terug op volle oorlogssterkte. En dat zullen ze weten! Inmiddels staat alles en iedereen klaar om te beginnen. Komende donderdag gaan we de knoop doorhakken welke architect/bouwbedrijf we nemen, er is een bedrijf dat een website voor ons in elkaar gaat timmeren en ook de vesten komen over 6 tot 8 weken aan. Eigenlijk is er nog maar één ding dat echt dringen geregeld moet worden... het geld!

Elke week hebben we gesprekken met investeerders, maar om nou te zeggen dat het erg opschiet... nee. Natuurlijk zijn er wel vorderingen, maar vlot is het allemaal niet. Nu was dat eigenlijk ook wel te verwachten.  Er staan nog steeds 11 lijntjes open en hebben er pas 2 definitief afgezegd. Perspectief genoeg dus. Daarom ook deze week weer een volle agenda en proberen deze nog voller te krijgen!

Kathmandu flu

Als je naar Nepal gaat, is er maar één garantie. Je krijg gegarandeerd een keer de Kathmandu flu. Hoofdpijn, buikpijn, diarree, koorts… Alles erop en eraan. Soms duurt het een maand voor het de kop op steekt, soms ben je na een paar dagen al aan de beurt. Voor mij duurde het deze keer precies twee weken.

Afgelopen dinsdag was ik niet helemaal lekker toen ik wakker werd. Volgens mij had ik wat verhoging en ook wat keelpijn. Gedurende de dag werd het niet beter en met de tijd dat het avond werd kon ik het hele bovenstaande rijtje afstrepen. Ik bedacht me dat het misschien toch slimmer was geweest om van huis uit wat medicijnen mee te nemen, maar gelukkig was Uttam thuis om voor mij even naar de apotheek heen en weer te gaan.

Immodium is verkrijgbaar in Thamel. Elke apotheek heeft het daar ruim op voorraad. Uttam ging echter bij een lokale shop langs, waar ze daar nog nooit van gehoord hadden. Maar ze hadden wel wat anders dat wel zou helpen. Een korte Google sessie later bleek dat hij twee verschillende antibioticakuren mee had gekregen. Waar je in Nederland een afstervend lichaamsdeel moet hebben om in aanmerking te komen voor antibiotica, krijg je het hier al mee als je een beetje aan de race bent…

Helpen doet het gelukkig wel. Het is nu vrijdag en ik voel me alweer een stuk beter. Nog een beetje verkouden, maar ook dat trekt wel weer bij. Tijd om weer snoeihard aan het werk te gaan. Want we hebben geld nodig. Veel geld. En bij voorkeur een beetje snel ook!