Dat alles niet soepel zou blijven gaan, was te verwachten. En de eerste hobbels hebben we nu echt te pakken. Het registreren van een bedrijf in Nepal is al moeilijk zat en wordt niet makkelijker als er schoonheidsfoutjes gemaakt worden.
Sushil, degene die alle officiële documenten voor ons maakt, heeft een paar kleine foutjes gemaakt in de oprichtingsakte. Daarin staat een lijst met doelen. Hij heeft deze omschreven als het 'verkopen van', terwijl wij eigenlijk niets verkopen, maar een dienst aanbieden. Dit blijkt nu echter redelijk grote gevolgen te hebben. Zo zijn Uttam en Sushil eergisteren weg gestuurd bij het Ministerie van Industrie. Het was het niet duidelijk wat wij nou precies gingen verkopen. Dat Sushil nogal op de zenuwen van de grote meneer daar begon te werken, hielp ook niet.
Gelukkig is er Raju nog. Raju ken ik al jaren in de tijd dat hij nog administrator van DNC was. Daar heb ik jaren geleden vrijwilligerswerk gedaan en ga ik nog steeds eens in de zoveel tijd langs. Raju heeft destijds zijn baan opgezegd en is notaris geworden. Inmiddels heeft hij alle papieren behaald, heeft hij zijn eigen praktijk opgezet en lijkt hij van onschatbare waarde te worden.
Na het debacle van dinsdag hebben we Raju even gebeld om hulp te vragen. Hij kent onze plannen en was verbaasd dat we überhaupt bij het Ministerie van Industrie terecht waren gekomen. Vanochtend zijn we met een kopie van al het papierwerk bij hem langs gegaan. Hij kwam er al snel achter waar de fout zat: 'verkopen' in plaats van 'aanbieden'.
Volgens Raju is er nog geen man overboord. We moeten een notulen maken van een bestuursvergadering waarin vermeld wordt dat er een fout is gemaakt in de oprichtingsakte. Zodra deze ondertekend is, kunnen we met onze eigen notulen terug naar het kantoor van de 'Company Register' om deze fout te herstellen. Dan met het nieuwe document weer terug naar het Ministerie van Industrie om daar alleen toestemming te vragen om de apparatuur in te voeren.
Klinkt het allemaal een beetje omslachtig? Het wordt nog erger... Volgens Raju moeten we namelijk ook nog een tweede bedrijf oprichten. In de doelstellingen van Kings of Entertainment staat namelijk niet dat we ook voedsel gaan verkopen. Dit kan er ook niet bijgezet worden, gezien dat een geheel andere doelstelling is dan het aanbieden van entertainmentspellen. Kort samengevat: willen wij onze spelers na het spelen ook een colaatje aan kunnen bieden, moeten we een tweede bedrijf op richten; een restaurant. Dit restaurant krijgt dan een pachtovereenkomst met het eerste bedrijf en een contract over wat er met de winst gedaan wordt. Welkom in Nepal, welkom in het land van de bureaucratie!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten