Als je naar Nepal gaat, is er maar één garantie. Je krijg
gegarandeerd een keer de Kathmandu flu. Hoofdpijn, buikpijn, diarree, koorts…
Alles erop en eraan. Soms duurt het een maand voor het de kop op steekt, soms
ben je na een paar dagen al aan de beurt. Voor mij duurde het deze keer precies
twee weken.
Afgelopen dinsdag was ik niet helemaal lekker toen ik wakker
werd. Volgens mij had ik wat verhoging en ook wat keelpijn. Gedurende de dag
werd het niet beter en met de tijd dat het avond werd kon ik het hele
bovenstaande rijtje afstrepen. Ik bedacht me dat het misschien toch slimmer was
geweest om van huis uit wat medicijnen mee te nemen, maar gelukkig was Uttam
thuis om voor mij even naar de apotheek heen en weer te gaan.
Immodium is verkrijgbaar in Thamel. Elke apotheek heeft het
daar ruim op voorraad. Uttam ging echter bij een lokale shop langs, waar ze
daar nog nooit van gehoord hadden. Maar ze hadden wel wat anders dat wel zou
helpen. Een korte Google sessie later bleek dat hij twee verschillende
antibioticakuren mee had gekregen. Waar je in Nederland een afstervend
lichaamsdeel moet hebben om in aanmerking te komen voor antibiotica, krijg je
het hier al mee als je een beetje aan de race bent…
Helpen doet het gelukkig wel. Het is nu vrijdag en ik voel
me alweer een stuk beter. Nog een beetje verkouden, maar ook dat trekt wel weer
bij. Tijd om weer snoeihard aan het werk te gaan. Want we hebben geld nodig.
Veel geld. En bij voorkeur een beetje snel ook!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten