Zaken doen in Nepal lijkt het meest op hordelopen. Met een blinddoek om. Door een mijnenveld. Als je denkt dat het net lekker gaat, staat het volgende obstakel recht voor je neus. Klaar om je onderuit te halen.
De laatste weken zijn we druk bezig geweest met het zoeken naar investeerders. Dat lijkt nu eindelijk gelukt. Met Sudeep lijken we een betrouwbare Nepalese partner gevonden te hebben. Hij zal een stuk land ter beschikking stellen aan de bank als onderpand, zodat we daarop de benodigde lening van de bank af kunnen sluiten. Het is nu nog wachten op het papierwerk, maar dan kunnen we onze aanvraag indienen. We hebben goede hoop dat het gaat lukken.
We waren opgelucht dat we eindelijk dit hoofdstuk af konden gaan sluiten en ons echt op onze zaak konden gaan richten. Op naar de volgende horde. Afgelopen week is Sudeep echter naar het winkelcentrum geweest en heeft daar met wat mensen gepraat. Een security guard wist hem te vertellen dat de ingang van de bioscoop niet op de 8e (onze) verdieping komt, maar op de 7e verdieping. Hierdoor zouden wij wekelijks duizenden passanten mislopen.
Wat mij het meest frustreert is dat ik hier nog expliciet naar gevraagd heb. Op de tekeningen van het gebouw stond de 'box office' ook op de 7e verdieping ingetekend, maar de manager van het winkelcentrum verzekerde mij dat deze een verdieping hoger zou komen. Als deze nu toch op de 7e komt, wordt het de derde keer dat ik er door het winkelcentrum bij genaaid wordt.
Het verhaal is nog niet bevestigd door de leiding van het winkelcentrum. Het was immers maar een security guard van wie we het gehoord hebben. Daarom gaan we vandaag eerst naar het winkelcentrum toe om verhaal te halen. Ik ben erg benieuwd wat ze te zeggen hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten