Allereerst het geld... We hebben twee weken geleden een partner gevonden die het onderpand voor de banklening kan leveren, Nima. Dat is goed nieuws, ware het niet dat ik een raar onderbuik gevoel van de man krijg. Ik weet niet waardoor het komt; zijn gebrekkige Engels, zijn terughoudendheid om dingen in een contract vast te leggen, zijn notoire Nepalese manier van afspraken nakomen (niet) of omdat hij me gewoon echt probeert te naaien.
Omdat we Nima toch echt nodig hadden, heb ik toch maar een afspraak voor ons beide gemaakt met de NIC Bank hier in Nepal. We zouden een gesprek hebben over ons project en meteen even naar het onderpand kijken. Toen ik echter netjes 10 minuten te vroeg op de bank was en hem belde, bleek meneer nog thuis te zitten aan de andere kant van de stad. Iets met een uitgelopen afspraak en of ik het gesprek maar kon doen en hem daarna kon bellen.
Eigenlijk was dit een geluk bij een ongeluk. De avond daarvoor kreeg ik namelijk een telefoontje van Sudeep, een lokale ondernemer die ik al vanaf mijn eerste jaar hier ken. Hij heeft een fotozaak waar ik met enige regelmaat kom om dingen te printen. In die hoedanigheid weet hij ook het één en ander over ons project en is de afgelopen maanden steeds meer geïnteresseerd geworden. Hij belde me met de mededeling dat zijn vader een stuk land had en dat we dat ook als onderpand mochten gebruiken voor de lening.
Dus dag Nima, hallo Sudeep! Het gesprek op de bank ging redelijk. Ze hadden nog veel vragen over ons project. Toen we in de middag echter Sudeep's land in een buitenwijk van Kathmandu hadden bekeken, werd de man van de bank een stuk vrolijker! We moeten nu een hele stapel documenten verzamelen en die bij de bank aanleveren. Daarna krijgen we binnen twee weken een besluit of we de complete lening krijgen. Ik verwacht dat dit wel gaat lukken, aangezien in Nepal een goed onderpand vele malen belangrijker is dan een goed ondernemingsplan. En om nog wat zekerder van een goed eindresultaat te zijn, hebben we bij nog drie banken eenzelfde procedure lopen.
Dan de bouw. Ze zijn begonnen! Het winkelcentrum is bezig om alle muren die wij niet nodig hebben af te breken. Daarmee zijn ze bijna klaar en aanstaande donderdag gaat onze eigen architect ook met het werk beginnen. Ze verwachten in totaal 10 weken nodig te hebben om alles helemaal af te krijgen. Dat zou neerkomen op de tweede week van juli. Daarna moeten wij als beesten aan het werk om de inboedel erin te krijgen en ik hoop dat het laatste weekend van juli voor het eerst open te kunnen. Het streven is om op vrijdag 26 juli open te gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten