Stapjes

Hoewel we stap voor stap dichterbij komen, blijven de grote stappen uit. We hebben een investeerder, maar die laat nu weten 90 dagen nodig te hebben om zijn investering daadwerkelijk te doen. We krijgen van het winkelcentrum een tijdelijke locatie aangeboden, maar ook dat is nog niet zeker. We kunnen de vesten bestellen, maar hebben op dit moment niet genoeg budget om ook de importbelasting te betalen. Alles is een klein stapje in de goede richting, maar de grote sprongen blijven uit... En dat begint steeds frusterender te worden. Ik hoop daarom ook van harte dat we vanmiddag eindelijk goed nieuws krijgen van het winkelcentrum en dat we met een week of drie onze tijdelijke locatie kunnen openen. We blijven duimen.

Het enige dat wel positief is, zijn de reacties die we van onze toekomstige klanten krijgen! Er staat een klein leger jonge Nepalezen te springen om te mogen beginnen!

Onzekere tijden

Net toen ik dacht dat het eindelijk een keer mee zou zitten, komt de realiteit weer om de hoek kijken. Ik doe hier zaken in Nepal, en daarom gaat het nooit makkelijk.

Het begon met het oude winkelcentrum, waar we ons contract op hebben gezegd. We hebben daar een security deposit betaald, wat na afloop van het contract 'gegarandeerd' terug zou komen. Gegarandeerd is hier helemaal niets. De 90 dagen die zij hadden om het deposito aan ons terug te betalen zitten er inmiddels alweer twee weken op. Ze weigeren terug te betalen, omdat wij volgens hen op een aantal punten het contract hebben gebroken. Ik ken het contract van voor naar achter en weer terug en het is complete onzin wat ze beweren. Daarom heb ik afgelopen week een advocaat in de arm genomen in de hoop dat we zo het security deposit alsnog terug kunnen vorderen.

Dan is er nog mijn zakenpartner, Amit de architect. Amit is een fantastische kerel, maar blijkt ineens ook niet meer zo betrouwbaar. Ik heb hem twee weken voor het laatst gezien. Hij zei toen drie dagen nodig te hebben om het geld bij elkaar te verzamelen. Dan zouden we direct het contract tekenen en was alles rond. Van Amit heb ik inmiddels al twee weken niets meer gehoord... Ik heb contact met zijn werknemers en die blijven zeggen dat hij echt snel contact met mij opneemt, maar ik begin me steeds meer zorgen te maken. Ik denk dat hij moeite heeft het geld bij elkaar te krijgen. Dat zou niet zo heel veel uitmaken als het uiteindelijk wel lukt. We zullen wat vertraging oplopen, maar dat is hier te verwachten. Als hij het echter niet voor elkaar krijgt, zit ik met een heel ander probleem! Dan kunnen we weer van voor af aan op zoek naar een nieuwe investeerder en dat zou wel een grote klap zijn... Nu is er echter niets anders te doen dan maar af te wachten.

Go, go, go!

De bouw is volop bezig. Ze zijn bezig met een nieuwe vloer te storten en vandaag wordt ook beginnen aan het plafond en de electra. Over iets meer dan een week gaan ook de eerste muren erin en gaan we met een stel kwasten aan de gang. Ik heb er echt onwijs veel zin in!

We krijgen gelukkig genoeg hulp zo links en rechts. Zo zijn twee medewerkers van het winkelcentrum ons aan het helpen met de laatste documenten voor de registratie rond te krijgen, zorgen ze dat we alles bij elkaar hebben om een bankrekening te openen, helpen ze bij het aanvragen van de drankvergunning en gaan ze ons ook nog eens helpen met het importeren van alle apparatuur!

Volgende week gaan we ook met de eerste marketingvoorbereidingen beginnen. Ik wil graag een 60.000 kortingsvouchers laten drukken en die door de stad verspreiden. Ook hebben we volgende week een gesprek met de directeur van de grootste bioscoopketen van het land. Hij wil ons ook graag helpen bij het succesvol maken van Lasermaxx. Hij heeft daar ook belang bij, want hij wil ons maar wat graag voor een tweede vestiging strikken in zijn nog nieuw te bouwen winkelcentrum.