De draken

Hopeloos geslapen vannacht. Ik heb tot drie uur wakker gelegen. Vandaag zou ik m'n draken gaan vertellen dat ik over 7 weken al ga vertrekken. Ik had geen idee hoe ze zouden reageren, dus ging het slapen niet echt lekker.

Gelukkig viel het allemaal mee. Ze waren wel wat in dubio. In eerste instantie willen ze me helemaal niet kwijt. Aan de andere kant gunnen ze me het van harte. Wat zijn het toch een schatten. Het viel me echt 100% mee, maar ik ben toch nog wel benieuwd hoe het de komende weken zal gaan verlopen. Blijft spannend!

Exitstrategie

Het ticket is gekocht. One-way. Op 18 maart vlieg ik naar Nepal om voor een lange tijd niet meer terug te komen. Ik begin me nu langzaam aan pas te realiseren wat er allemaal nog moet gebeuren voor ik daadwerkelijk op het vliegtuig stap...

Allereerst alle lopende abonnementen opzeggen: telefoon, bladen, verenigingen, alles. Dat is al best een werk, omdat je hier in Nederland volgens mij geen idee hebt waar je allemaal wel niet op geabonneerd bent! Dan nog de gemeente. Moet ik me uitschrijven of niet? Hoe zit het met belasting? Ik woon straks niet meer in Nederland, maar moet ik dan nog wel hier betalen als ik mijn bankrekening hier aanhoud? Ik moet nog een keer langs de tandarts. Die gaat mij ongetwijfeld vertellen dat m'n verstandskiezen eruit moeten. Dan moet dat ook nog even strak gepland worden... 

Dan moet ik nog gaan inpakken. Wat neem je mee? Wat laat je thuis? En wat haal je later nog een keer op? Kan ik met een koffer van slechts 20 kilo daar een nieuw leven opbouwen? Ik ben bang te zeggen van niet, dus zullen we een manier moeten verzinnen om nog meer spullen die kant op te krijgen. Extra kilo's aanvragen? Een los pakket versturen?

Het moeilijkste wordt misschien nog wel afscheid nemen van alles en iedereen. Ik weet dat ik ze een tijdje niet meer zal zien, maar ik denk dat ik toch nog regelmatig terug kom om iedereen te bezoeken. Maar wanneer ik daar tijd voor ga hebben? Geen idee! Het kan dus een afscheid nemen voor een half jaar, maar misschien ook wel voor twee jaar... Ik weet het gewoon nog niet.

Ook mijn draken. Dat zomaar halverwege het jaar de groepsdocent opstapt gebeurd gelukkig wel vaker. Maar dat zijn vrijwel altijd vrouwen die een kind uit gaan poepen en na een een maand of 3 weer terug zijn. Ik ben zometeen echt weg weg. Er zijn een aantal die het daar nog heel zwaar mee gaan krijgen.

En dan de stichting... Het is toch een beetje m'n kindje. Gisteren hebben we een bestuursvergadering gehad. Daarna realiseerde ik me eigenlijk pas wat mijn vertrek voor de stichting zou kunnen betekenen. Het is namelijk nog lang niet zeker dat het allemaal maar gewoon door zal blijven gaan zoals het altijd is gegaan. Ik ben er altijd erg enthousiast voor geweest, heb er bergen met energie ingestoken, maar dat moet nu ergens anders vandaan komen. En momenteel weten wij nog niet zo goed waarvandaan. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat mijn vertrek uit Nederland het einde van de schoolcarrière betekent voor 50 kinderen in mijn nieuwe woonplaats.

Ontslag

Vannacht heb ik bijzonder weinig geslapen, maar een uurtje of 3... Ik heb de hele nacht liggen piekeren over de toekomst. Gisteren heb ik besloten een gigantische gok te wagen. De hele nacht heb ik wakker gelegen met de vraag of dit wel de juiste beslissing is. Stiekem ben ik er nog steeds niet over uit, maar ik heb nu geen keuze meer. Vandaag heb ik namelijk mijn ontslag ingediend.

Per 1 maart ben ik vrij om te gaan en staan waar ik wil. Waarschijnlijk zal het in de praktijk iets langer duren, aangezien ik mijn draken wel goed achter wil laten. Maar dan gaat het grote avontuur eindelijk beginnen.

Als ik aankom ga ik eerst als een malle investeerders zoeken. Ik hoop dat Uttam, Sunil en Keshav tegen die tijd er een stuk of 5 in de rij hebben staan. Als dat rond is, zijn de aannemers aan de beurt en kan de bouw beginnen. En dat allemaal in een tijdspad van een maand of drie. Het is ambitieus.

Nieuws!

Slecht nieuws en goed nieuws. Op één en dezelfde dag. Altijd prettig. Vanmiddag kreeg ik een berichtje van onze Nepaleese investeerder. Zijn bank heeft geen groen licht gegeven voor de investering, waardoor hij zich terug moet trekken. Dat was een mogelijke investering van een krappe € 45.000 die zo aan m'n neus voorbij gaat. Ik moet zeggen dat ik 'm vanmiddag na het telefoontje met Rupendra wel even had zitten... Hij is ruim een maand in conclaaf met zijn bank geweest en gaf elke keer dat ik hem sprak de indruk dat het allemaal wel los liep. Het leek meer een kwestie van tijd. Dan is het extra zuur als hij zich toch afmeld.

Gelukkig was er ook goed nieuws vandaag! Ik heb een meeting gehad met Lasermaxx. Lasermaxx is een Nederlands bedrijf dat lasergame-apparatuur verkoopt. Dat gesprek was echt fantastisch en erg hoopgevend. Daarom heb ik direct erna ook de beslissing genomen: morgen neem ik ontslag en ga ik 100% voor! The Roswell Incident gaat er komen!

No way back

Vanochtend ben ik in alle vroegte het point of no return stilletjes voorbij gegaan. Nadat ik gisteren de eerste investering op mijn rekening gestort heb gekregen, heb ik het merendeel van dit bedrag vandaag alweer overgemaakt naar Civil Trade Center. Een verlies van de 20.000 Rs die ik daar vorige week betaald heb, zou nog wel te overkomen zijn. Vandaag heb ik echter nog eens 380.000 Rs overgemaakt. Geen kattenpis.

De twee bedragen samen maken het eerste deel van het deposito voor onze locatie. Vierhonderdduizend roepie. Als je het langzaam zegt merk je eigenlijk pas hoeveel het is. Dat is iets waar je niet zomaar overheen stapt als het door de plee verdwijnt. Het wordt nu dus serious business. Het point of no return is gepasseerd.

Volgende week moet ik nog eens een miljoen roepie overmaken naar CTC. Daarmee hebben wij dan wel voor 5 jaar onze plek in Civil Trade Center gereserveerd. Het gaat nu dus echt beginnen. Man, wat is dit spannend.

Vanavond heb ik een gesprek met een potentiële investeerder. Het zal geen mega-bedrag worden, maar op dit moment zijn alle kleine beetjes meegenomen. In totaal moet er nog een € 40.000 bij elkaar gevonden worden. Ik hoop de eerste € 5.000 hiervan deze week al binnen te halen. Als dan ook nog eens de investering van Rupendra door gaat, ga ik helemaal dansend door de straten.

De laatste € 35.000 komt hoe dan ook bij elkaar. Hoe weet ik nog niet precies. Er lopen nog wat lijntjes met investeerders. Als die verder materialiseren, komt de eindstreep dichter en dichter bij. Ik denk dat ik tijdens mijn volgende reis naar Nepal ook nog wel een zakelijke lening af kan sluiten voor misschien wel het gehele resterende bedrag. Opties zijn er gelukkig nog legio.

De laatste paar dagen besef ik mezelf steeds meer dat het echt gaat gebeuren. Over drie maanden ben ik een entrepreneur. Over die maanden ben ik bezig met de bouw van mijn eerste zaak, ben ik honderd-en-één dingen aan het regelen om alles op de rit te krijgen, maar vooral: ben ik aan het werken aan mijn droom. Hoe vet zou dat zijn? En het gaat gewoon gebeuren!

Eerste investering binnen

Het gaat nu echt heel serieus worden! De eerste investering wordt deze week overgemaakt. Dat maakt het allemaal wel een heel stuk echter. De timing is gelukkig ook perfect. Komende week moeten we ook een deposito voor het winkelcentrum betalen. Gelukkig is deze fully refundable. Daar kunnen we ons dus niet echt een breuk aan vallen. Maar toch, spannend is het wel!

Start van een koninkrijk

Na maanden van veel denken, schrijven, herschrijven, opnieuw bedenken, nog meer schrijven en vooral doorzetten, wordt het idee nu langzaam werkelijkheid. Kings of Entertainment staat geregistreerd en over een half jaar zal ik mijn eerste zaak opgezet hebben!
Hoewel ik het gevoel heb dat er al bergen verzet zijn, besef ik maar al te goed dat er nog een lange, een hele lange weg te gaan is. Maar dat maakt niet uit. Ik heb er zin in! En iedereen die deze weg maar enigzins wil volgen is meer dan welkom om dat hier te doen.